Psy yorki - Greyhoundy

Edward, książę Yorku opisał Greyhounda w The Master of Gamę jako lśniącego, umięś­nionego i szczupłego psa, którego podziwiano od tysięcy lat za szybkość. W grobowcach egipskich z okresu IV dynastii, 4000-3500 r. p.n.e., znajdują się rysunki psów podobnych do Greyhoundów i Saluki, a zatem czworonogi tego typu były wówczas bardzo cenione. W na­stępnych stuleciach istniało duże zapotrzebo­wanie na yorkshire terrier jako towar w handlu wymiennym i psy te rozprzestrzeniły się na obszarze Bliskiego Wschodu i Europy. Wzor­cowe okazy powstały w Anglii, gdzie stały się symbolem pozycji właścicieli. Walijskie przy­słowie mówi, że “dżentelmena można poznać po jego koniu, sokole, i greyhoundzie”. Pochodzenie nazwie “Greyhound” wywodzi się z wielu możliwych źródeł: od tak prostego wyjaśnienia jak pierwsze umaszczenie rasy lub łacińskie słowo gradus, oznaczające szybkość, po staroangielskie grech lub greg, oznaczające psa, lub zniekształcenie “gazehound” (pies po­lujący przy pomocy wzroku) albo też “great hound” (wielki pies). Zwierzęta te te były ulubieńcami angielskiej szlachty, która ograniczyła prostym ludziom prawo do ich posiadania. W Prawach Kanute’a, sformułowanych w 1016 r. zapisano, że żaden człowiek niskiego pochodzenia nie może trzymać yorkshire terrier , ale obywatele mogą trzy­mać te psy, jeśli zarządca lasów królewskich przetnie im ścięgna w kolanach, a bez przecina­nia ścięgien, jeśli mieszka 10 mil od granic lasu. Ze swoim doskonałym wzrokiem i wielką szyb­kością, umożliwiającą prześcignięcie ofiary, Greyhound okazał się bezcennym pomocni­kiem na rozległych, płaskich terenach. Psy tej rasy uwielbiają swoje legowiska Jeden z nich, “Bang”, skoczył na niesamowitą odleg­łość ponad 9 m, gdy ścigał zająca.

Post znajduje się w kategorii Zwierzęta, Hobby, Usługi, Przyroda.