Akwarele
Autor: bajerJest to technika malarska w której stosuje się farby wodne sporządzane ze sproszkowanych barwników zmieszanych ze spoiwem – najczęściej gumą arabską, gliceryną, czasami miodem. Akwarele mogą mieć postać stałą (farby
sprasowane w kostki), półpłynną (farby w tubach) lub płynną (tzw. płynna akwarela - ecolina). Akwarele można nabyć zarówno w kompletach jak i na sztuki. Najlepsze są tzw. kasetki z wymiennymi wkładami, pozwalające zarówno na skomponowanie palety barwnej najbardziej odpowiadającej potrzebom jej użytkownika, jak też systematyczną wymianę zużytych farb. Wybierając akwarele należy zwracać uwagę na ich jakość, gdyż w tej technice jak w żadnej innej uzyskane efekty zależą w dużej mierze od klasy materiałów. Warto wybrać najlepszy sklep plastyczny posiadający artykuły najwyższej jakości.
Używając akwareli malujemy pędzlem na papierze, a do rozrabiania farby używamy wody. Jako paleta posłużyć może zwykły porcelanowy talerz. Najlepiej jest używać specjalnych pędzli tzw. akwarelowych – miękkich, płaskich bądź okrągłych ze spiczastym końcem – które umożliwiają zarówno uzyskiwanie plam jak i linii o różnej grubości. Najlepsze pędzle wyrabia się z włosia kuny, wydry, norki lub wiewiórki. Bardzo istotny jest rodzaj papieru, musi być on mocny i mieć dość wysoką gramaturę, dobrze przyjmować wodę, ale zbytnio nie nasiąkać. Zazwyczaj używa się papieru białego o wyraźnej
fakturze, często papier do akwareli sprzedawany jest w specjalnych blokach o sklejonych krawędziach, co wydatnie ułatwia pracę. Jeżeli używa się pojedynczego arkusza papieru należy naciągnąć go na deskę czy inny podkład za pomocą taśmy klejącej.
Akwarela jest techniką laserunkową. Oznacza to, że spod warstwy farby ma prześwitywać podłoże (zazwyczaj biały papier), a używanie białego pigmentu jest źle widziane. Najbardziej klasyczna metoda pracy w tej technice polega na początkowym zamalowaniu szerokich płaszczyzn jasnych tonów i następnym stopniowym przyciemnianiu malowidła tam, gdzie jest to potrzebne. Można malować na wilgotnej pracy albo nakładać kolejne warstwy po wyschnięciu poprzedniej. Należy przy tym uważać, aby nie zaciemniać zbytnio najjaśniejszych tonów i nie zatracić efektownej świeżości kolorów. Innym
sposobem jest mocne zwilżenie całego kawałka papieru i jednorazowe położenie dość intensywnych plam barwnych (tzw. mokre na mokrym). Raz położonej plamy koloru właściwie nie można usunąć. Zbyt ciemne lub intensywne barwy można jedynie stonować poprzez wymycie farby za pomocą mokrej gąbki lub szmatki lub nawet wyskrobać niektóre elementy nożykiem. Można także zastosować techniki mieszane (szkic piórkiem, kredkami akwarelowymi, świecą lub tłustą kredką, zbieranie farby za pomocą grubej soli kuchennej itp.).
Akwarela uważana jest za jedna z najtrudniejszych technik malarskich. Do jej opanowania potrzeba jest dłuższa praktyka. Główną trudność stanowi fakt, iż niektórych efektów malarskich nie da się do końca przewidzieć, zaś popełnionych błędów nie można poprawić. Prace wykonane w technice akwareli są nieodporne na światło i łatwo płowieją, nie należy więc eksponować ich w pomieszczeniach mocno nasłonecznionych. Powyższe nie oznacza jednak że farby akwarelowe nie mogą być stosowane w warunkach szkolnych. Przeciwnie – jest to technika warta polecenia ze względu na trudną do uzyskania w innych mediach świetlistość i rozlewność barw a także stosunkową szybkość pracy.
